از چراغ قرمز میگذرم

تووی فصلِ بارونی، من و تو یکی شدیم

عسل — Wed, 05 Nov 2008 18:56:55 GMT

و اما خبر...

بله دیگه... حدس ِ خیلیاتون درست بود. خوبه جایزه نداشت وگرنه ورشکست میشدم!!!D:
دوستای عزیز و مهربونم به امیدِ خدا همین روزا جدی جدی با دنیای مجردی خدافظی میکنم و به جرگه متاهلان می‌پیوندم. خیلی خیلی خیلی خیلی خیلی خوشحالم که دوره‌ی جدید زندگیم داره توو فصل ِ دوست داشتنیم و در هوای پاکِ بارونی شروع میشه. البته اینو هم لازمه بگم یه لیستی تهیه کردم و اسم ِ تمام ِ دوستای خوبی که میشناسم رو تووش نوشتم تا توو راهِ محضر و موقه‌ی عقد برای خوشبختی و شادیشون دعا کنم (مخصوصا مجردهــــــا). برای محکم‌کاری شما هم توو کامنتا یادآوری کنید تا چِک کنم کسی از قلم نیفتاده باشه. دوستای گلم واسه آرامش و خوشبختی من و همسر هم دعا کنین، هر موقه واسه کسی دعای خیر کنید رو زندگی خودتون هم اون شادی اثر میکنه و منعکس میشه.
برای تک تکتون زیباترین, سپیدترین و عاشقانه‌ترین لحظات رو آرزو میکنم
راستی جا داره به عروس خانومای دیگه هم شروع ِ زندگی ِ مشترکشون رو تبریک بگم. هستی و نازنین عزیز، برای هر دوتون صمیمانه آرزوی شادی و خوشبختی میکنم.

خلاصه که:
خداحافظ فرد.
سلام زوج...

شاید یه خبر

عسل — Thu, 16 Oct 2008 11:23:11 GMT

دوستِ عزیزم؛ آهای صمیمی, یه خبر برات دارم. نمیگم خوبه یا بد, خوشحال کننده س یا ناراحت کننده, اصلا مهمه یا نه!!! ولی تا موقعی که وقتِ عنوان کردنش برسه بشین هی حدس بزن که این خبر چی میتونه باشه؟ هم واست تنوعه, هم سلول های مغزت یه خورده بیشتر فعال میشن. تولده؟ اثاث کشی ِ بلاگیه؟ قالبِ جدیده؟ مسافرت و بازگشت به ایران؟ بیماری یا شفای یه عزیز؟ بدنیا اومدن شخص ِ جدید در خانواده؟ یه نویسنده ی همکار ِ بسیار معروف و مهمه؟ دات کامه؟ چاپِ یه کتابه؟ چه خبره؟
راستی, جر زنی ممنوعه, تقلب هم نمیرسونم (توو دورانِ چیز ِ تحصیل هم اینجوری بودما). نه توو مسنجر میگم, نه پشتِ تلفن, نه با SMS... حتی شما دوستِ زیادی عزیز ضمنا هیچکس هیچی نمیدونه و هیچ بنی آدم و حوایی ازین خبر ِ نامشخص اطلاعی نداره... رو این حساب اصـــــــــلا خودت رو این مدلی خسته نکن. خب؟
بعداً که اوکی شد, میام خبر رو مینویسم. یا فردا, یا یه ماه دیگه, یا هیچوقت.
تاکید میکنم به جون خودم و خودت تقلب نمیرسونــــــــــــــم, اگه اصرار کردی و نگفتم ناراحت نشیــــــــــــــــــا...(کشتم خودمو)
فکر کن. اگه گفتی؟!!! (جایزه نداره!!!)

رو حسابِ تنوع و تغییر ِ جَوّ ِ بلاگ یه همچین پُستی گذاشتم. دیگه همه دوستام (مخصوصا بچه های فاروم دوستانه) میدونن که از یکنواختی چقد بدم میاد. ممکنه این پست ادامه نداشته باشه و حذف شه. در هر صورت, فعلا شما حدساتون رو بزنید کبودشون کنید تا ببینیم چی میشه!!!
فکرتون جای دور نره ها

عشق‌وار

عسل — Fri, 10 Oct 2008 06:43:35 GMT

× گرفـتارم ... اسیـر ِ لعـنتِ خواب
   هر رگـم در تمنا, شراب, شراب
   خاطراتم... عاشـقانه می‌رقصند
   در زندانِ چارچوب ِ سردِ این قاب

× «حقیقتی انکار ناپذیر» است:
«دوستت دارم, بی آنکه بخواهمت»
«نهایتِ عاشقی این است»

× من از عمق ِ خواب حرف می‌زنم,
از گهواره‌ی سرد ِ پوچی.
    آغوش ِ مادر سیاه است,
    دستانِ پدر سرخ!

    همه رفته‌اند
    روح نیز کنار ِ تو را ترک گفته است

   دیگر جا نیست
   نه برای خوشی
   نه اندوه
   دل مانده و یک دار ِ چوبی...

× "او" را, به آغوش می‌کِشم, مستْ, در خاموشی ِ مطلق
     و عاشقانه به "تو" می‌گویم: «میخواهمت ای بین ِ عقل و دل معلّق»

× در و دیوارهای شهر ِ خاطراتم
    از ضجه‌ پُر تَرَک,
    از اشکها نمناک...

    زیر ِ آوار,
    بیصدا خواهم مُرد
    مدفون, بی تو!
    آه, چه غمناک...

(یه خونه شو توو ویرونی)

× دوستانِ عزیزتر از جان, شاکی نشید که من از خودم به اندازه‌ی کافی شاکیَم. بی‌معرفت نیستم, همون پی‌نوشتِ آپدیت قبلی‌ام... گویا خیلی بدتر. گم شده‌ام پیدا خواهم شد, شایدم پیدا خواهم کرد. نمیخوام بین ِ شما فعلا حضور داشته باشم تا یه وقت حال ِ خرابم کار دستم نده و با حرفِ تلخی بی‌قصد و منظور دلخورتون نکنم. میام یه روزی... مثل ِ قبل... همتون برام عزیزید به پروردگار ِ عالم! آره... شادی, فریدا, هانیه, مریم, نسیبه, مرضیه, مانیا, ایده، مهسا, مریم ِ پیرهن پری, ساقی, فاطیما, ناهید, نازنین, هستی, مژی, ستایش, پریا, فرزانه, الناز, رژانو, مهتاب, مینو, زیبا, الهام, زینب, امیر آقا, آقای مراد, آقای ایگناسیو, جناب حامی و دوستانِ بسیار بسیار عزیز ِ سایتِ کلوب و ایران ترانه و بقیه همراهای به شدت دوست‌داشتنی که کامنت گذاشتن و نذاشتن، sms زدن و نزدن... از همتون صمیمانه‌تر از قبل سپاسگذارم. بی‌درد و بلا باشید
دیگه... همین!

پراکنده نویسی

عسل — Fri, 15 Aug 2008 01:39:29 GMT

× هر کاری که دلت میخواسته کردی
دنبال ِ همسر ِ نجیب میگردی؟

× روانشناس ِ کودک با اطمینان لبخندِ محبت آمیزی می‌زند: «نگران نباشید, هر مشکلی راه‌ حلی دارد. کودکان مانندِ ما بزرگسالان پیچیده نیستند و مشکلاتشان خطرناک نیست. حال تعریف کنید ببینم چه اتفاقی افتاده»
زن نگاهِ غمگینی به همسرش می‌اندازد, سپس سر به زیر و شرمگین می‌گوید: «از پشت ِ در شنیدم که دختر ِ 8 ساله‌ی من به دوستش گفت بزرگترین آرزویش این است که چند پسر او را بدزدند و به او تجاوز کنند و بعد پنهانی او را دم ِ در ِ خانه بگذارند و فرار کنند»

× پشتِ دردِ عمیق و شکستِ عاطفی ِ یک زن, زنی نهفته است.

× نه... باران دیگر نمی‌بارد
اینجا چترها خیلی غریبند

× در پس‌کوچه‌های سردِ نفرتی که شما به بهانه‌ی دوست داشتن برایم ساخته‌اید آنچنان گُم شده‌ام که از ترس ِ تاریکی رویاهایم را یک به یک به آتش می‌کشم!

× دیگر برای دیدنت نیازی به بهانه نیست
سالهاست که بهانه نیاز به تو دارد...

× «از شروطِ یک ازدواج موفق این است که زن و مرد با یکدیگر درک و تفاهم متقابل داشته باشند و سعی کنند با روحیاتِ هم بعنوان جنس ِ مخالف آشنا شوند. آنها باید نسبت به تمام ِ اختلافات صبر و انعطاف و گذشت داشته باشند؛ در غیر اینصورت زندگی مشترکشان با شکست و خطراتِ جدی مواجه خواهد شد»

قوانین ِ زندگی این آدمیان چه پیچیدگی خنده‌دار و بیهوده‌ای دارد. اگر بنا به تعریفِ بالا زندگی پایدار می‌ماند طبیعتا هر کس با همجنسش بالاترین شباهت و درک و تفاهم را دارد.
مذکر با مذکر ازدواج کند و مونث با مونث. به این صورت تعریفِ بالا بر زندگیشان منطبق می‌شود و به‌به چه خانواده‌ی خوشبختی

× در آغوش
بفشارش سخت, گرم
تا گریه کند... ناز, نرم
زیر ِ باران

× شبی را باز ناخواسته با پنج «ت» همیشگی گذراندم.
«تلخ»... «تاریک»... «تیره»... و من «تنها»...
در «ت» پنجم مثل ِ هر شب «تو نیستی»

× بی‌سرزمین‌تر از بادی که می‌گویند منم.
نه تعصبی دارم که کورم کند
نه دشمنی که زورم کند

× هیچکدام نتیجه ندادند؛ نه جمع ِ آرزوها, نه تفریق ِ غم‌ها

× شاید آپدیت بعدی...!

× این روزا گرفتارترم. پر استرس ترم. وحشتزده ترم. کم حرف ترم. کسل ترم. بی حوصله ترم. ساکت ترم. حتی فکر نمیکنم. بخاطر همین بیشتر از همیشه و قبل کم پیداترم. گله نکنید. کم میام اما بیادتونم. کم میام اما دوستتون دارم. روی حرفم با شماست! دوستانم, ادلیستی های دوست داشتنی و دل نگرونم

ویرایش ۳۰ مرداد: مرخصی... تقریبا ۱ ماه حضور نخواهم داشت

عشقها و نفرتهای رنگارنگ + تولد فریدا

عسل — Wed, 16 Jul 2008 04:57:17 GMT

× عاشق ِ خسته سرش را آرام بر سینه‌ی معشوق گذاشت؛ اما نفس‌های او و صدای بلندِ قلبش نگذاشتند بخوابد.

× در زندگی زناشویی یک چشم باید همیشه بسته و یک گوش کر بماند.

× نگاه می‌کنی, اما نمیبینی؛ می‌شنوی, ولی گوش نمیدهی؛ حرف میزنی, اما صحبت نمیکنی.
تو نیستی... تو مُرده‌ای.

× دنیا کوچیکتر از اونیه که بخوای دنبالم بگردی؛ بزرگتر از اونیه که بخوای پیدام کنی.

× من اوج میگیرم, حتی زخمی... ارتفاعات شفابخشند.

× آغوش ِ عشق این روزها عطر ِ زهر می‌دهد. بیمار و کبود, رو به مرگ است.

× زمین هر روزه فریاد می‌کشد: بدنِ هیچ انسانی بر تنم باقی نمی‌ماند.

× در سیاهی بیهوده به انتظار ِ که نشسته ای؟ - این چنین خسته - .
چراغی روشن کن تا تو را ببیند - آن آشنا - .
درد است که چشمهای معتاد به تاریکی‌ات گذر ِ مرددِ او را از کنار ِحضور ِ منتظر و رنج کشیده‌ات ببیند.
چراغی روشن کن.
زیر ِ لب آوازی بخوان.

× تو ماهرانه تظاهر به دوست داشتن میکنی و من حرفه‌ای تظاهر به باور کردن. چه تفاهم ِ خوبی.

× فریدا، میدونی که بلد نیستم مثلِ تو قشنگ و دوست‌داشتنی حرف بزنم و بنویسم. پس به سادگی دوستیِ قشنگِ چندین سالمون تولدت رو که ٢٧ تیر ماهه از صمیم ِ قلب به تو و خودم و هر کی که دوستت داره تبریک میگم. صادقانه زیباترین‌های کره‌ی زمین رو برات آرزومندم. تو لایقِ بهترین‌هایی خانومی. فراموش نخواهی شد, چه باشم, چه نباشم. پیشاپیش تولدت مبارک. امیدوارم این تبریک رو با همه سادگیش از دوستِ راهِ دورت بپذیری. تقدیم به تو، با عشق - این هم همینطور

پرستش... اختیار... زندگی زیباست... خیانت زن

عسل — Wed, 09 Jul 2008 11:46:56 GMT

× به اختیار ِ خود می‌آفریند و طالبِ پرستش است عاشقانه. این خود بزرگترین ضعف و نیاز ِ یک به ظاهر بی نیاز است.

× در شهری که یکی از روشهایِ شماره دادن تکست فرستادن از طریق ِ بلوتوث است یک دختر ِ قرتی ِ غیرطبیعی در یکی از اتاقک‌های خصوصی ِ بیمارستان یک خانم پرستار ِ باحجابِ پوشیه‌پوش ِ طبیعی را دید که با حیرت به غیرطبیعی بودن و موهای صورتی رنگش خیره شده و سری با تأسف تکان می‌دهد.
فقط آن دو در اتاق بودند.
دختر ِ قرتی ِ غیرطبیعی از شدتِ سنگینی نگاه ِ پرستار ِ پوشیه‌پوش ِ طبیعی سر به زیر انداخت و طبق ِ عادتِ همیشگی بی‌دلیل بلوتوث سرچ کرد.

فقط یک اسم پیدا کرد: «دختر ِخوش هیکل»

دختر ِ قرتی ِ غیرطبیعی علاوه بر اینکه علت ِ نگاه‌های تند و تاسفِ پرستار ِ پوشیه‌پوش ِ طبیعی را فهمید مطمئن شد که او زیر ِ عبای گشادش بدن ِ زیبایی دارد. آنقدر زیبا که همه بی شک و حتما باید بدانند تا فریبِ ظاهر ِ زورویی (Zoro) و نقابدار ِ او را نخورند و جواهر ِ پنهانش بیخود حرام و حیف نشود. به همین علت فایلی برای پرستار فرستاد تا اعلام کند که «من نیز فهمیدم، خوشحال باش»

× فرصت برای محبت کردن کم است. تصحیح میکنم: کم شده.

× خیلی چیزا نوشته میشن، اما لزوما نباید اونها رو باور کرد و جدی گرفت.

× می‌روم، می‌آیی... می‌آیم، می‌روی... عجب بازی‌های مسخره‌ای دارد روزگار با من و تو

× ارتکابِ (!) خیانتِ جنسی برای زن لذت‌بخش‌تر است تا مرد. میلیون‌ها برابر شاید. علت؟ ساده‌ست. فکر کن.

...

عسل — Sat, 05 Jul 2008 17:43:22 GMT

http://man0o-del.blogfa.com/post-154.aspx

بدون شرح

یک دفتر تمام شده. لای هر برگه خاکستر ِ سیگار است

عسل — Wed, 25 Jun 2008 15:46:02 GMT

× نقطه تهِ خط پیاده می‌شویم.
نقطه سر ِ خط؟!!! دفتر تمام شده!

× آره دیگه... اول سیگار می‌کِشی؛ بعد سیگار تورو می‎کِشه

× حواست نیست تا ببینی دلِ زندگی شکسته، دنیا هم چمدونو بسته، روزگار سیگار به دستش -زیر بارون- گوشه‌ی بالکن نشسته؛ زیر ِ لب آواز میخونه: «آدما آی آدما فکر میکنید فقط شما خسته شدین؟ هر چی فحش و کینه دارید نثار ِ ما میکنین! می‌بینید ما شاد و سرحال داریم از ریسه میریم؟ به خدا, خدای عالم, داریم از غم میمیریم»

× هر روز مرگِ خفیف را تجربه میکنم تنها. جای تو خالی.

× عزیزم سیگار نکش. واسه سلامتی ضرر داره. دندونای قشنگت خراب میشن. سیگار بده. اصلاً و کلاً چیز ِ خوبی نیست. سیگار خیلی فلانه. سیگار خیلی بَهمآنه. سیگار اَه اَه. توو فلان مقاله نوشته بود که سیگار جیزززز. توو فلان کانال دکتر بیسار گفت که سیگار لولوووو. سیگار اِلـِه. سیگار بـِلِه...

چند روز بعد یکی زنگ می‌زنه ازش می‌پرسه: «کجایی؟»
جواب میده: «دم ِ پنجره دارم سیگار میکشم»!

هِع هِع. مُلا شدن چه آسان، آدم شدن چه مشکل

× خیلی وقته که سکوت دیگه علامتِ رضایت نیست. ۱۳۸۳

× { * اون -مثل- خواهرمه. واسم عزیزه... مواظبشم، آخه تنهاس
# اون -مثل- داداشمه، دوسش دارم... ناراحته، دلداریش میدم }

+ چی؟؟؟!!! خواهر؟؟؟!!! برادر؟؟؟!!!
- آره... صبح با هم از شیر ِ یه گاو خوردن خواهر برادر شدن!

پی نوشت۱: دانلود صدا و شعرهای احمد شاملو... قسمت اول... کلیک کن
پی نوشت۲: دانلود اشعار نیمایوشیج با صدای احمد شاملو... قسمت دوم... کلیک کن

از همین حوالی: مرگ ِ عشق (طلاق)

عسل — Tue, 24 Jun 2008 08:01:10 GMT

این شعر نیست

با صدایی دیگر
و یه خطِ تازه
زن زنگ زد با ترس
شوهرش در خانه...

گفت بعد از احوال:
"دوست میخواهم من،
عاشقی آشفته،
حشـ.ری سینه به چاک،
متاهل یا نه... هر چه باشد ز که باک؟

من بشم همسر ِ او،
او شود سرور ِ من.
بیا همراهی کن،
مرا تنها نگـُذار،
تو مرا یاری کن...

گفته‌اند مثل ِ منی،
خواستنی, داغ تنی.
مَرد میخواهم من،
نه یکی دو روزه،
تا ابد، تا دم ِ گور،
هر نفس، هر روزه"

شوهرک ذوقی کرد،
گفت: "هستم بانو
با تو تا پای جنون...
متاهل آری، غلطی بود، خطاست
زود بوده بر من،
بر تنم رختِ عزاست.
تو بیا خانه‌ی ما،
تا بخوابیم کمی،
قصه گوییم همی...
تو بگو از سکـ.ست،
دختری یا که زنی؟"

زن گفت: "کو زنِ تو؟
خانومت! همسر تو!
کینه داری از او ،
یا که زشت و توپولوس؟"

بعدِ یک مکثی گفت:
"دوست دارم زنِ خود،
چهره‌اش... هِی بد نیست،
یعنی خوب است، زیباست،
هیکلش هم OK،
سکـ.سش اما افتضاست...

من دلم می‌سوزد،
آخر اینجا تنهاست.
اگر اینگونه نبود و کسی پشتش بود،
همین امشب زودِ زود
این طلاق حتمی بود...

بگذریم عشق ِ جدید، خانم ِ آینده!
تو بیا خانه‌ی من،
تا کمی گپ بزنیم،
بلکه با نعمتِ عشق،
جلوی همسر ِ من،
طرح ِ راهی فکنیم،
یعنی چاهی بــِکَنیم"

زن دستش خشکید،
بغض در راهِ گلویش رویید،
اشک در حلقه‌ی چشمش لرزید:
"شوهرم عشقم بود
همسرم مَردَم بود...
عشق مُرد, روحم مُرد
خوار و بیچاره شدم
مادرم بیا ببین که چه زود بیوه شدم"

درخت و خنجر + بچه های بد + بهانه

عسل — Thu, 19 Jun 2008 16:14:31 GMT

من و
غروبِ دلگیر و
یک جاده‌ی بی‌انتها

من و
خنجر ِ دوست و
درختِ پیر ِ خاطره‌ها

× به ظاهر آدمی رویند، به باطن پست و بد خویند. منه دیوانه بیدارم. نمیخواهم، نمیدانم. مهرداد نوذری: دانلود

- فرشته‌ها توو تونل ظاهر میشن.
- باید تا آخر ِ خط بری. آخر ِ خط خیلی چیزاس. خیلی چیزارو میفهمی، خیلی چیزا رو می‌بینی.

× قبل از خواب، توو تاریکی نشسته چشماشو میبنده، تهِ دل آرزو میکنه که کاش امشب یه خوابِ بد یا عجیب ببینه تا فردا یه بهونه‌ای واسه حرف زدن با پدر و مادرش داشته باشه. دراز میکشه، خوابش می‌بره. وحشتزده میپره، هوا روشن شده. از ترس گریه میکنه. خواب دیده بود یکی داره با چاقو تیکه تیکه‌ش میکنه... ثانیه به ثانیه‌ی خواب رو آروم مرور میکنه. بعدش خوشحال میشه، میدوئه طرفِ آشپزخونه...
صداش میاد... داره میگه: «مامان من یه خوابِ بد دیدم...»